Przejdź do głównej zawartości

43. Joël Dicker "Prawda o sprawie Harry'ego Queberta"

Prawda o sprawie HarryPróba zajęcia jakiegokolwiek stanowiska wobec „Prawdy o sprawie Harry’ego Queberta” sprawia mi nie lada problem, gdyż po lekturze tejże pozycji jestem naprawdę zmieszany. Choć konstrukcja i narracja są godne uwagi, to sama treść wydaje się płytka i jednowymiarowa. Interesujący rozwój akcji przeplata się z irytującymi zachowaniami bohaterów, zaskakujące zwroty akcji z banalnymi rozwiązaniami…

Joel Dicker, recenzowaną książką, która w bardzo szybkim czasie zyskała ogromną popularność, czego efektem jest sprzedaż pół miliona egzemplarzy w trzy miesiące we Francji, oraz zdobycie wielu prestiżowych nagród, w tym Grand Prix du Roman Akademii Francuskiej, próbuje zachęcić czytelnika do refleksji nad moralnością i sensem literatury. Czy cel został osiągnięty? Tego nie jestem pewny…

Główny bohater, Marcus Goldman, jest pisarzem, który mimo młodego wieku, osiągnął wszystko to, o czym mogą marzyć twórcy. Jego pierwsza książka została odebrana bardzo dobrze, co idzie w parze z wysokimi zarobkami i sławą. Uważany za jednego z najlepszych pisarzy, Marcus, stawia sobie kolejny cel – napisanie drugiego bestsellera. Niestety, tutaj pojawia się problem – pisarz musi zmierzyć się z syndromem pustej kartki. Brak pomysłu i natchnienia zmusza go do zmiany środowiska; początkowo udaje się na Florydę, gdzie również wyżej wymieniony kłopot nie daje mu spokoju. Zrozpaczony próbuje zasięgnąć rady u swojego przyjaciela, wykładowcy na Uniwersytecie w Burrows, również cenionego autora, Harry’ego Queberta. W tym samym czasie na terenie posiadłości Queberta zostają odnalezione zwłoki, zaginionej przed trzydziestoma latami, wówczas piętnastoletniej, Noli.  Wszystko wskazuje na to, że odpowiedzialnym za morderstwo jest Harry. Dowodom obciążającym wykładowcę czoło stawić próbuje Goldman. W wyniku śledztwa na jaw wychodzi romans oskarżonego z dziewczyną oraz Jej niecodzienne stosunki z rodzicami i otoczeniem. Zaistniała sytuacja staje się tematem nowej książki Goldmana, która powstaje równolegle z odkrywaniem prawdy na temat zabójstwa Noli.

Akcja powieści rozgrywa się dwutorowo: w teraźniejszości i przeszłości. W teraźniejszości prowadzone jest śledztwo w sprawie zabójstwa Noli, które ma na celu odnalezienie zabójcy, natomiast w przeszłości śledzimy losy zamordowanej. Na uwagę zasługuje także wielowątkowość oraz skomplikowane relacje bohaterów, które pozornie wydają się przejrzyste. Autor stworzył świat, w którym nic nie jest proste – bohaterowie kierują się niezrozumiałymi regułami, za cel stawiają własne dobro. Akcja powieści toczy się nieśpiesznie, co nie każdy autor potrafi udźwignąć – często lektura staje się nużąca i jałowa, ale nie w tym przypadku. Mimo wielu zalet muszę przyznać, że „Prawda o sprawie Harry’ego Queberta” poza dużą dawką rozrywki nie oferuje czytelnikowi niczego więcej. Bohaterowie wydają się płytcy, przedstawiona historia nierealna, miejscami pozbawiona sensu. Z książki nie płyną żadne prawdy, trudno nawet samemu je „wyciągnąć”, a rady o pisaniu, które między rozdziałami zostają udzielone przez głównego bohatera, wydają się nic nie warte.

6/10

Komentarze

  1. Słyszałam o tej książce i nawet chciałam ją sobie sprawić, ale Twoja opinia raczej mnie nie zachęciła. Zdecydowanie wolę, gdy bohaterowie coś sobą reprezentują, a sama historia daje czytelnikowi coś więcej niż odrobinę rozrywki.

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz