czwartek, 27 lutego 2014

45. Stosik książek - styczenń/luty 2014

Nigdy nie dodawałem na bloga zdjęć książek, które zakupiłem/wymieniłem.  Może wynika to z faktu, że nie kupuję książek w ilościach zachwycających. Częściej udaje się do biblioteki, niż do księgarni. W każdym razie spodobała mi się ta zabawa (?), więc i ja dodam dziś swój stosik. 


Są to książki, które zakupiłem w bieżącym roku. Nie ma ich wiele, jak już wspominałem - częściej goszczę w bibliotece. Stosik prezentuje się następująco:

 

 Przeczytałem tylko "Prawdę o sprawie Harry'ego Queberta" - recenzja TUTAJ 

Cztery pozostałe książki są w moim posiadaniu od wczoraj.

44. Patrick Suskind "Pachnidło"

Pachnidło. Historia pewnego mordercy - Patrick Süskind"Pachnidło" to powieść, którą zamierzałem przeczytać od dłuższego czasu. Zewsząd docierała do mnie renoma tej książki. Gdy w końcu sięgnąłem po nią, byłem przekonany, że mnie nie zainteresuje - perfumy, moda, eliksiry... ostatecznie utwierdziłem się w przekonaniu - nie sądź książki po okładce.

Lektura "Pachnidła" zabiera Czytelnika w podróż po XVIII-wiecznej Francji. Odwiedzamy światowe centrum mody - Paryż oraz inne, mniej znane, mniejsze, miejscowości, w których główny bohater, Jan Baptysta Grenouille, próbuje stworzyć najdoskonalszy zapach świata. Ów woń nosi w sobie od dawna, w każdej chwili potrafi ją przywołać, natomiast teraz próbuje ją urzeczywistnić. Pomóc mu może z pewnością doskonały węch, którym jest obdarzony oraz zdolność tworzenia niepowtarzalnych perfum. Swój potencjał rozwijał między innymi w Paryżu, gdzie pracował u cenionego perfumiarza- Giuseppe Baldini. Aby stworzyć wymarzoną woń udaje się w podróż na południe kraju, do miasta Grasse. Podczas wędrówki kontrolę nad Jego planami przejmuje niechęć do ludzi, co owocuje siedmioletnim odizolowaniem się od świata. Po tym okresie postanawia spełnić swoje ambicje tworząc zapach idealny - zapach ludzkiego ciała. Aby urzeczywistnić te plany dokonuje szeregu morderstw, których ofiarami są młode kobiety. Dwuletni pobyt w Grasse przynosi osiągnięcie wyznaczonego celu - stworzenie wonności nad wonnościami.

Choć "Pachnidło" to powieść, która naszpikowana jest morderstwami, to nie one skupiają uwagę czytelnika. Lektura książki przynosi refleksje na temat ludzkiej natury: nad ambicją, nad przybieraniem masek, nad potrzebą przypodobania się innym; bohaterowie powieści są postaciami bardzo realistycznymi, ich postępowanie jest zrozumiałe. Mamy do czynienia z wypalonym zawodowo perfumiarzem, którzy koniecznie potrzebuje powrotu na piedestał - przez to przywłaszcza sobie pracę innych, spotykamy młodego mężczyznę, który w drodze do spełnienia swoich ambicji nie zawaha się popełnić morderstwa. Akcja powieści toczy się nieśpiesznie, co w tym przypadku jest dużym plusem, gdyż Czytelnik w spokoju może przyjrzeć się postaciom i wyciągnąć wnioski z ich poczynań. "Pachnidło" to powieść, którą czyta się jednym tchem, od której trudno się oderwać. Świat stworzony przez autora jest światem interesującym, trafnie odzwierciedlającym ziemską rzeczywistość, a historia przedstawiona zapada w pamięć.

8/10

poniedziałek, 10 lutego 2014

43. Joël Dicker "Prawda o sprawie Harry'ego Queberta"

Prawda o sprawie HarryPróba zajęcia jakiegokolwiek stanowiska wobec „Prawdy o sprawie Harry’ego Queberta” sprawia mi nie lada problem, gdyż po lekturze tejże pozycji jestem naprawdę zmieszany. Choć konstrukcja i narracja są godne uwagi, to sama treść wydaje się płytka i jednowymiarowa. Interesujący rozwój akcji przeplata się z irytującymi zachowaniami bohaterów, zaskakujące zwroty akcji z banalnymi rozwiązaniami…

Joel Dicker, recenzowaną książką, która w bardzo szybkim czasie zyskała ogromną popularność, czego efektem jest sprzedaż pół miliona egzemplarzy w trzy miesiące we Francji, oraz zdobycie wielu prestiżowych nagród, w tym Grand Prix du Roman Akademii Francuskiej, próbuje zachęcić czytelnika do refleksji nad moralnością i sensem literatury. Czy cel został osiągnięty? Tego nie jestem pewny…

Główny bohater, Marcus Goldman, jest pisarzem, który mimo młodego wieku, osiągnął wszystko to, o czym mogą marzyć twórcy. Jego pierwsza książka została odebrana bardzo dobrze, co idzie w parze z wysokimi zarobkami i sławą. Uważany za jednego z najlepszych pisarzy, Marcus, stawia sobie kolejny cel – napisanie drugiego bestsellera. Niestety, tutaj pojawia się problem – pisarz musi zmierzyć się z syndromem pustej kartki. Brak pomysłu i natchnienia zmusza go do zmiany środowiska; początkowo udaje się na Florydę, gdzie również wyżej wymieniony kłopot nie daje mu spokoju. Zrozpaczony próbuje zasięgnąć rady u swojego przyjaciela, wykładowcy na Uniwersytecie w Burrows, również cenionego autora, Harry’ego Queberta. W tym samym czasie na terenie posiadłości Queberta zostają odnalezione zwłoki, zaginionej przed trzydziestoma latami, wówczas piętnastoletniej, Noli.  Wszystko wskazuje na to, że odpowiedzialnym za morderstwo jest Harry. Dowodom obciążającym wykładowcę czoło stawić próbuje Goldman. W wyniku śledztwa na jaw wychodzi romans oskarżonego z dziewczyną oraz Jej niecodzienne stosunki z rodzicami i otoczeniem. Zaistniała sytuacja staje się tematem nowej książki Goldmana, która powstaje równolegle z odkrywaniem prawdy na temat zabójstwa Noli.

Akcja powieści rozgrywa się dwutorowo: w teraźniejszości i przeszłości. W teraźniejszości prowadzone jest śledztwo w sprawie zabójstwa Noli, które ma na celu odnalezienie zabójcy, natomiast w przeszłości śledzimy losy zamordowanej. Na uwagę zasługuje także wielowątkowość oraz skomplikowane relacje bohaterów, które pozornie wydają się przejrzyste. Autor stworzył świat, w którym nic nie jest proste – bohaterowie kierują się niezrozumiałymi regułami, za cel stawiają własne dobro. Akcja powieści toczy się nieśpiesznie, co nie każdy autor potrafi udźwignąć – często lektura staje się nużąca i jałowa, ale nie w tym przypadku. Mimo wielu zalet muszę przyznać, że „Prawda o sprawie Harry’ego Queberta” poza dużą dawką rozrywki nie oferuje czytelnikowi niczego więcej. Bohaterowie wydają się płytcy, przedstawiona historia nierealna, miejscami pozbawiona sensu. Z książki nie płyną żadne prawdy, trudno nawet samemu je „wyciągnąć”, a rady o pisaniu, które między rozdziałami zostają udzielone przez głównego bohatera, wydają się nic nie warte.

6/10

42. Camilla Läckberg "Kamieniarz"






Kamieniarz - Camilla Läckberg
Trzecia powieść kryminalnego cyklu Camilli Läckberg, którego akcja rozgrywa się w Fjällbace jest moim pierwszym spotkaniem z tą autorką. Po lekturze "Kamieniarza" jestem pewny, że w najbliższym czasie rozejrzę się za pozostałymi pozycjami tej pisarki.

Rybak Frans Bengtsson odnajduje martwą dziewczynkę w siatce na homary. Początkowo wszystko wskazuje na przypadkowe utonięcie, jednak sekcja zwłok wykazuje, iż doszło do utopienia w słodkiej wodzie, a na szyi dziewczynki odnalezione zostają liczne siniaki. Ponadto w organizmie dziecka odnaleziony zostaje popiół oraz śladowe ilości mydła. Babcia dziewczynki, Lilian, szybko wskazuje podejrzanych - bogatego sąsiada, Kaja Wiberga, z którym od lat pozostaje w niezgodzie, a w ostatnim czasie awanturuje się z Nim w sądzie, oraz Jego syna, którego z powodu choroby uważa za niebezpiecznego. Podejrzanym staje się także Niclas, ojciec poszkodowanej, nie posiadający alibi na czas tragicznych wydarzeń. W toku śledztwa zostają ujawnione szokujące fakty - Kaj Wiberg zajmuje się dziecięcą pornografią. Wszystko wskazuje na to, że policja odnalazła winowajcę. A jednak... mordercom okazuje się osoba, której nikt się nie spodziewa.

Powieść przebiega dwutorowo, gdyż oprócz głównej akcji, dotyczącej morderstwa siedmioletniej dziewczynki, spotykamy się z historią rozpuszczonej córki bogatego biznesmena, która w sposób karygodny obchodzi się z ludźmi, wliczając w to ojca, męża i dzieci. Jej postępowanie ma duży wpływ na wydarzenia w Fjällbace, choć miały miejsce wiele lat temu...

"Kamieniarz" to wciągający kryminał, który oprócz dużej dawki emocji i napięcia, serwuje czytelnikom powody do rozmyślań nad ludzką naturą. Lektura powieści zmusza do refleksji nad znaczeniem wychowania. Dobrze poprowadzona fabuła, odpowiednie tempo rozwoju akcji, intrygujące poboczne wątki, szczegółowo przedstawiona natura bohaterów, zaskakujące zwroty akcji sprawiają, że czytelnik zostaje "zassany" w świat przedstawiony.

8/10